نقشه جغرافیایی فقر در كشور بر اساس تعیین خط فقر استانی تدوین شد.

به گزارش ایسنا، چندی پیش خط فقر مناطق شهری و روستایی از سوی وزارت رفاه به ترتیب برای مناطق شهری 162 هزار تومان در ماه و مناطق روستایی 130 هزار تومان اعلام شد.

در جدیدترین تحقیقی كه در زمینه خط فقر تدوین شده، برای نخستین بار خط فقر در سال 83 به تفكیك استان‌ها، تعیین و وضعیت هر یك، جداگانه مشخص شده است.

نتایج این بررسی درصد فقر در سال 70 در مناطق شهری را 36/0 و روستایی 44/0، در سال 71 به ترتیب 42/0 و 59/0، سال 72، 33/0 و 46/0، سال 73، 29/0 و 43/0، سال 74، 35/0 و 42/0، سال 75، 32/0 و 43/0، سال 76، 31/0 و 3/0، سال 77، 34/0 و 44/0، سال 78، 24/0 و 37/0، سال 79، 3/0، 39/0، سال 80، 19/0 و 36/0، سال 81، 25/0، 33/0، سال 82، 28/0 و 24/0 و سال 83، 29/0 و 28/0 نشان می‌دهد.

بر اساس این مطالعه همچنین شكاف نرمال شده فقر كه نشان دهنده فاصله افراد فقیر از خط فقر است از 12/0 برای مناطق شهری و 25/0 برای مناطق روستایی در سال 70 به 1/0 و 15/0 در سال 75، 07/0 و 13/0 در سال 78، 05/0 و 12/0 در سال 80 و 08/0 و 08/0 برای مناطق شهری و روستایی در سال 83 كاهش یافته است.
هرچه این رقم بالاتر باشد نشان می‌دهد كه فقرا فاصله بیشتری از خط فقر دارند.

بر اساس این مطالعه كه به تفكیك وضعیت خط فقر در هریك از استان‌ها انجام شده، خانوارهای 5 نفره شهری در استان سیستان و بلوچستان برای تأمین حداقل نیازهای زندگی نیازمند 171 هزار و 856 تومان هستند كه این استان در میان استان‌های كشور پایین‌ترین میزان درآمد مورد نیاز برای تأمین حداقل نیازهای خانوار در ماه را به خود اختصاص می‌دهد.

همچنین به ترتیب این خط فقر برای استان كردستان، 216 هزار و 256 تومان، فارس 244 هزار و 584 تومان و اصفهان 283 هزار و 611 تومان تعیین شده است.
خانوارهای 5 نفره استان تهران نیز، حداقل نیازمند 394 هزار و 943 تومان درآمد در ماه برای خروج از فقر مطلق هستند.

براساس این خط فقر در استان‌های مختلف، نقشه جغرافیایی فقر در كشور تعیین شده است. البته به اعتقاد ابراهیمی، مدون نقشه فقر، به دلیل نبود اطلاعات دقیق در برخی استان‌ها، علی‌رغم انتظار، میزان فقر پایین‌تر آمده است كه از آن جمله استان ایلام با وجود انتظار فقر قابل توجه؛ ولی به دلیل نقص در اطلاعات موجود در استان جزء فقیرترین استان‌ها محسوب نشده است.

بررسی این نقشه نشان ‌می‌دهد كه استان خراسان (قبل از تقسیم)،‌ گرگان، زاهدان، زنجان با 4/0 درصد فقرا دارای فقیرترین روستاییان و استانهای سمنان، قم،‌اراك، یزد، یاسوج، بندرعباس و كرمانشاه با میزان فقرای 3/0 تا 4/0 در رتبه بعدی قرار دارد.

همچنین روستاییان ساكن در استان‌های كرمان، شیراز، اصفهان، شهركرد،اهواز، همدان، سنندج و تبریز با میزان فقرای بین 2/0درصد و 3/0 در رتبه بعدی در خصوص تعداد فقرا قرار دارند.
از سویی دیگر، استانهای ساری، تهران، رشت، قزوین، اردبیل، ارومیه، خرم‌آباد، ایلام و بوشهر با كمترین جمعیت فقرا (كمتر از 2/0 درصد) دارای كمترین روستایی فقیر هستند.

وضعیت پایین‌ترین لایه‌های جامعه تغییر چندانی نیافته است
نقشه فقر كشور همچنین نشان می‌دهد: ساكنین مشهد، گرگان، زاهدان و كرمانشاه با بیشتر از 3/0 درصد فقیر، فقیرترین ساكنان مناطق شهری استان‌ها و سمنان، اصفهان، شهركرد، یزد، كرمان، اراك، همدان، زنجان، سنندج، تبریز و ارومیه با جمعیت فقیر بین 2/0 درصد تا 3/0 درصد در رتبه بعدی قرار دارند.

همچنین استان‌های تهران، رشت، بندرعباس، شیراز،‌ اهواز و خرم آباد با جمعیت فقیر بین 2/0 تا 1/0 درصد در رتبه چهارم و استان‌های ساری، قزوین، قم، اردبیل، ایلام، یاسوج و بوشهر با كمتر از 2/0 درصد فقیر جزو استانهای دارای كمترین فقیر ساكنین شهری هستند.

نتایج این بررسی در مجموع نشان می‌دهد كه شمار فقرای مناطق روستایی از شهری بیشتر است . همچنین در طول سال‌های 70 تا 83 علی‌رغم كاهش میزان فقر ولی وضعیت پایین‌ترین لایه‌های درآمدی جامعه تغییر چندانی نیافته است و این لایه از بهبود شرایط بی‌نصیب مانده‌اند و تنها خانوارهای نزدیك خط فقر وضعیت بهتری یافته و از فقر مطلق خارج شده‌اند.