به گزارش سلامت نیوز به نقل از ايسنا، اين آژانس بهداشتي سازمان ملل در اين گزارش خاطرنشان ساخت كه هرچند درمان با داروهاي ضد بازگشت ويروسي ميتواند به ميزان چشمگيري از مقدار ويروس ايدز در خون بكاهد، اما خطر انتقال آن هنوز باقي ميماند.
اين گزارش سازمان جهاني بهداشت و دفتر برنامه ايدز سازمان ملل در پاسخ به مطالعه منتشر شده از سوي كميسيون ايدز فدرال سوئيس است كه در آن اعلام شده بود استفاده صحيح و دائمي از كاندوم بهترين روش براي جلوگيري از شيوع ويروس ايدز است.
اين دو آژانس سازمان ملل در بيانيهاي اعلام كردند: در خون افرادي كه داروهاي ضد بازگشت ويروسي براي درمان اين بيماري مصرف ميكنند، ميتواند مقادير غيرقابل تشخيصي از ويروس ايدز وجود داشته باشد. به علاوه هنوز ثابت نشده است كه مصرف اين داروها بتواند خطر انتقال ويروس را ريشه كن كند.
عامل بيماري ايدز ويروس اچ آي وي است و به اين بيماري سندرم نقص ايمني اكتسابي نيز گفته ميشود. بايد دانست كه هر فرد آلوده به ويروس اچ آي وي الزاما مبتلا به ايدز نيست بلكه بايد يكسري معيارهاي شاخص ايدز را بروز دهد تا بتوانيم بگوييم كه به ايدز مبتلا شده است.
تنها نيمي از افراد آلوده به ويروس اچ آي وي در طي 10 سال به سندرم ايدز مبتلا ميشوند. اين فاصله زماني از فردي به فرد ديگر متفاوت است و به عوامل زيادي از جمله وضعيت سلامتي فرد وعادات بهداشتي وي ارتباط دارد . امروزه به كمك بعضي ازداروها ميتوان اين فاصله را طولانيتر كرد.
ايدز در واقع بوجود آمدن ضعف عمده در دستگاه ايمني بدن (نقص ايمني) است. اين امر باعث كاهش توانايي بدن در مقابله با عفونتها و توانايي سركوب سلولهاي غيرطبيعي مثل سلولهاي سرطاني ميشود. ويروس ايدز سلولهاي ايمني موجود در خون(لنفوسيتها) و سلولهاي ايمني موجود در بافتها (مغز استخوان، طحال، كبد و گرههاي لنفاوي) را درگير ميسازد.
اين سلولها در توليد پادتن براي مقابله با بيماريها و سرطانها نقش دارند. در مجموع بايد گفت كه ايدز يك نوع نقص ايمني ثانويه است كه در سير عفونت با ويروس ايدز ايجاد ميشود.