اولا جسم انسان خاکستر می شه ولی خودش نه! ثانیا هیچگاه از خدا ناامید نشو.

اتفاقا روح آدمها زودتر خاکستر میشه.دوروبرتو نگاه کن.چندتا آدم میبینی که نگاهشون به زندگی خاکستری نباشه؟چندتا آدم میبینی که دارن غرق میشن؟زندگی فقط یه چیزه چرنده!

اتفاقا برعکس . همین افکار و حرفای قشنگه که می تونه اعمال و حرکات ما رو زیبا کنه. بگذریم که از 1400 سال پیش هزاران حدیث در مورد تفکر خوب و نیت خوب و تاثیرش در عمل  داشتیم و بزرگانمون ما رو از باصطلاح فال بد برحذر می داشتن الان که از نظر علمی هم صحت این قضیه ثابت شده . هزاران کتاب در مورد خوش بینی و تلقینات مثبت نوشته شده .روح انسان جاودانه و تواناییهاش بی نهایت  . اگه بخواد به قول قدیمیا می تونه کوه رو جابجا کنه. بنابراین هیچوقت به زوال نمی ره و خاکستر نمی شه . اون تجلیات افکار ماست که روح رو کدر می کنه و اجازه زیبا اندیشی رو از ما می گیره به قول شاعر : زندگی زیباست ای زیبا پسند** زنده اندیشان به زیبایی رسند یا به قول حافظ : چو غنچه گر چه فروبستگیست کار جهان ** تو همچو باد بهاری گره گشا می باش در ضمن زندگی بزرگترین و قشنگترین هدیه خداوند به انسانه.

دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن

که باد صبح نسیم گره گشا آورد

تا کجا باز دل غمزده دای سوخته بود

ور نه آدم نبرد صرفه ز شیطان رجیم

نیم جنبشها تمام از گوشه ی ابروی او