برای من نوشتن در مورد هنر سخت تر از هنر مند بودن است و کمتر از آنم که در مورد هنر گرافیک لب بگشایم، باز هم در حد بضاعت نگاهی اجمالی به این هنر انداختم و امیدوارم در آینده بیشتر در این زمینه تأمل کنیم.



گرافیک از آن دست هنر هایی است که در کشور ما کمتر شناخته شده و محدود کار هایی هم که در این زمینه صورت گرفته نتوانسته است به شناخت بیشتر این هنر کمک کند. در ابتدا باید گفت که دو نوع گرافیک وجود دارد گرافیک کامپیوتری و گرافیک دستی یا همان هنری.



گرافیک مجموعه ای از رنگها، طرحها، شکلها و تصاویری می باشد که یک هدف را دنبال می کند و همچنان معنا دهنده هر موضوع، پیوند دهنده هر موضوع و جان بخشیدن به هر موضوع می باشد.



بصورت واضح تر می توان گفت که گرافیک احساسات و عواطف درونی یک نقاش است که از طریق قلم مو و رنگ آنرا بیان می کند و در نتیجه امكان دارد كه پیام روشن و واضحی برای همه افراد نداشته باشد و امکان دارد برای بعضی واضح و برای بعضی بی معنی و بی مفهوم باشد یعنی یك نقاش عواطفش را بیان می كند و كاری به این ندارد كه مخاطبش منظورش را درك می كند یا خیر. به همین دلیل از یك تابلوی نقاشی؛ افراد مختلف برداشت های متفاوتی دارند.



اما یك گرافیست موظف است پیام خود را به گونه ای بیان كند كه حتما مخاطبش منظورش را دریافت كند – اما اینکه آیا مورد پسند مخاطب قرار می گیرد یا خیر بستگی به سلیقه شخص دارد که سلیقه ها متفاوت است - هنر گرافیك چون تكثیر می شود و به دسترس طیف های مختلفی از مردم قرار می گیرد و متعلق به همه می شود، مثل نقاشی شخصی نیست و هیچ وقت به عنوان تابلو در یك قاب و تنها از یک شخص نیست.



گرافیك از سلسه هنرهای تجسمی است كه صد البته برای كسانی كه آن را با نقاشی اشتباه میگیرند (چون شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد كه وقتی به كسی میگویید رشته ام گرافیك است می گوید پس چهره مرا نقاشی كن!!) باید بگویـم گـرافیك در اصل ایده و تركیب بندی است كه اكثر اوقات بین نوشته و تـصویر اتفاق می افتد و نقاشی بیشـتر تقلید طبیعت است كه ایده های گرافیست ها می تواند بوسیله دسـت مثال یك نقاش اجرا شود كه خیلی از هنرمندان شـاید برای اجرای بهتر و شـاید به خاطر كسری وقت طراحی نهایی رابه شخص دیگری میسپارند و در گروه دوم می توان به گرافیست ها و صفحه آرا ها اشاره کرد و گاهی هم ایده های شان توسط كامپیوتر و برنامه های پیشرفته اجرا می گردد كه مطمئنا كار با دست از ارزش بالاتری بر خورداراست یک نقاش ایتالیایی می گوید:



گرافیك كار مشكلی است چون با یك نقطه و یا یك خط باید به اندازه یك كتاب سخن گفت و البته همه ی راز زیبایی گرافیك نیز در همین نكته نهفته است.



گرافیک در دو مفهوم سنتی و نوین متمایز میگردد كه در مرز بین این دو پدیده چاپ قرار دارد که بحث چاپ یک بحث جدا گانه است که فعلا به آن نمی پردازیم، فعلاً نگاهی مختصر می اندازیم به گرافیک سنتی و نوین.



گرافیك سنتی: عنوان قدیم گرافیك یا گرافیك سنتی شامل خطاطی « نقاشی دو بعدی» كنده كاری می باشد كه بیشترین نمود آن در آرایش كتابهاست كه ازمحصول همكاری نقاش و خوشنویس و تذهیب كار است، هنر گرافیك شامل نمودهای مختلف؛ تصویر سازی خوشنویسی؛ طراحی و نقاشی دوبعدی و كنده كاری از جمله شكلهای هنری است كه در زیر بنای گرافیك سنتی طبقه بندی می شود و بدین ترتیب بارزترین نمونه فعالیت گرافیك سنتی نگارش و آرایش كتابهای ادبی كه محصول همكاری خوشنویسان؛ طراحان؛ نقاشان و تذهیب كاران و جلد سازان بوده است.



گرافیك نوین: گرافیك نوین علاوه بر كتاب آرایی در عرصه تبلیغات تجاری اعلانات دیواری (پوستر) و مطبوعاتی و نشان ها (مارك) وغیره می باشد و حتی در سینما و تلویزیون هم كاربرد دارد. مثل عنوان بندی (تیتراژ) فیلم و تصاویر متحرك طراحی شده (انیمیشن) هنر گرافیك نوین با معماری و مسائل ارتباط محیطی ( زیبا سازی) وتصویر متحرك طراحی شده نیز تداخل دارد، پس این هنر علاوه بر خط ورنگ به عناصر بصری دیگری چون حجم و نور وحتی حركت برای انتقال مفاهیم كمك میگیرد.



هنر گرافیك هنری است كه از نظر تأثیر خود، بیشتر بر طراحی تأكید دارد تا بر رنگ. از این نظر تمامی انواع طراحی و شكل های متفاوت حكاكی، هنر گرافیك را تشكیل می دهند. با اینحال هنر گرافیك اساساً به روش های ماشینی یا نیمه ماشینی برای چاپ تصاویر و حروف اطلاق می شود كه فعالیت های متعددی را كه بیشترین اهمیت هنری و اجتماعی را دارا هستند در بر می گیرد. از میان این فعالیت ها یكی كتاب چاپی است. تنظیم حرف چاپی و صفحه آرایی كتاب از نظر زیبایی شناسی از كارهای گرافیكی محسوب می شود.



ویژگی بارز هنرهای گرافیك ناشی از كیفیاتی است كه هم به تكنیك های تهیه و هم به آثاری كه بوجود می آید مربوط می شود؛ از همه اینها اساسی تر، قصد چاپ رونوشت های دقیق با استفاده از تكنیك های ماشینی است. در هنرهای گرافیك، این تصویر چاپی است كه به محصول حاصل، ارزش هنری می بخشد؛ طرح اولیه شمایی است كه برای كمك به روند چاپ تهیه می شود و تكنیك كار نیز یك راه تهیه اثر است هنر گرافیك طیف گسترده ای از فعالیت های مختلف است كه كتاب آرایی از عمده ترین آنها محسوب می شود. تعیین شكل و اندازه حروف و همچنین تعیین فواصل بین حروف و سطرها، رابطه متناسب بین متن چاپی و حاشیه، و تنظیم تصویر در صفحه از مسایلی است كه در كتاب آرایی مورد نظر قرار می گیرد. این مسایل بستگی به قطع كتاب دارد كه خود تابع ملاحظاتی چون وزن و سهولت حمل و نقل كتاب و سهولت خواندن و تأثیر بیشتر مطالب آن بر خواننده است. البته جنبه های زیبایی شناسی نیز در این میان نقش مهمی دارد. در واقع یك كتاب به خاطر زیبایی حروف چاپی، صحافی و تصاویر آن می تواند دارای ارزش هنری باشد.



هنرهای گرافیك به عنوان رسانه های جمعی بسیار گسترش یافته و روش های تهیه آن ها متنوع شده است؛ از همه مهم تر نو آوری هایی است كه در پاسخ به نیازهای هنر زمان ایجاد شده اند. از جمله این نوآوری باید از فنون چاپ كوچك برای تهیه پول و فنون چاپ بزرگ برای تهیه اعلانات (پوستر) نام برد. پدیده جالب توجه در تبلیغات های عمومی، تبدیل حروف نوشتنی به علائم (سمبل ها) و نشانه های گرافیكی است كه به مقدار وسیع برای نشان دادن موضوعات و كالاها بكار می روند کاربرد رنگ در طراحی گرافیک طراحان گرافیک از رنگ برای ایجاد تمایز بین محصولات، کمک به انتقال اطلاعات و از طریق کاربرد تداعی های نمادین به مثابه ابزار اقناع، استفاده می کنند.



اما متأسفانه امروزه واژه گرافیک برای مردم ما نا آشنا و تهی از معنی و مفهوم است، در عصر ما قلمرو گرافیک نه تنها به طور کامل گسترده نشده بلکه هنوز با واژه گرافیک آشنا نشده اند، و در مورد اینکه بعضی ها خود را به عنوان گرافیست معرفی می کنند؛ بسراحت می توان گفت که در کشور ما کسی به عنوان گرافیست، و یا صفحه آراء وجود ندارد و اگر هم تعدادی انگشت شمار وجود دارد آنها هم خارج از چهار دیواری کشور بساط هنر فروشی پهن کردند، این بخاطریست که ارزشی برای هنرگرافیک وجود ندارد، شاید هم چیزی بنام هنر گرافیک نا شناخته باشد که ارزشی برایش قایل شوند.



امروزه تمام شبکه های تلویزیونی که از طریق ماهواره مشاهده می کنید همگی این شبکه ها از قدرت گرافیک استفاده می کنند و با یکدیگر رقابت تنگا تنگی دارند.



تمام این دلایل به خاطر این می باشد که یک برنامه بدون وجود گرافیک نمی تواند بیننده را به خود جلب نماید چون در غیر اینصورت بیننده احساس بی حوصلگی و احساس خشک بودن برایش دست می دهد. اما وجود گرافیک در کنار برنامه حتی مثلا دکور صحنه و طراحی های گرافیکی موجود در استودیو باعث زنده شدن روحیه مجری گردیده و کیفیت اجرای آن هم بالا می رود. امروزه شرکتها و موسسات بدون تبلیغ (تلویزیون، رسانه ها، مجلات و ..) تا 60% شکست خواهند خورد، که این تبلیغات همان هنر بزرگ و قدرتمند گرافیک می باشد.

منبع : http://nagarah.persianblog.com/