اطلاعات بین الملل : بادام بر دو نوع است: بادام شيرين و بادام تلخ، بادام تلخ بيشتر به مصرف استعمال خارجي مي رسد و اساس اغلب روغن هاي ماليدني است. بادام شيرين از زمانهاي قديم مورد توجه پزشكان و دانشمندان قرار گرفته است. پزشكان قديمي اين ميوه را نرم كننده گلو، مسكن سوزش و دردهاي مجاري ادراري، مقوي معده و سينه و پاك كننده روده ها مي شناختند. رازي بادام را به عنوان رشد دهنده مغز و نخاع وموجب بهبود حال عمومي و چاقي مي دانسته اند. يكي ديگر از دانشمندان بادام را به عنوان دسر مفيد تشخيص داده و خوردن آن را تأكيد كرده است كه باعث ازدياد قوه ديد و راحتي تنفس و پاك كردن مجاري تنفسي وتكامل ساختمان مغز و نخاع شده است و علاوه بر آن ايجاد خواب راحت كرده و مجاري ادراري را پاك مي كند، بادام سرشار ازويتامينهاي آ، ب، قند، املاح، چربي، صمغ، روغن مايع كه عمل تقويتي اين ميوه را بر روي دستگاه عصبي به خوبي و بويژه مغز توجيه مي كند. بادام به حالت سبز و تازه حاوي هشتادوهشت درصد آب است، در حالت خشكي بيش از 4,4 درصد آب ندارد. بقيه آب آن به موادچربي تبديل شده است. (چربي از 2,19 درصد به 54,20 درصد رسيده و مواد ازته از 5,67 درصد به 18,10 درصد مي رسد) بنابراين بادام خشك به مراتب مغذي تر از بادام تازه است. بادام از لحاظ تثبيت كلسيم بر روي بافتهاي بدن بسيار مؤثر است كه براي تقويت مادران آينده توصيه مي شود كه هم براي مادر وهم براي جنين بسيار مفيد است. مقدار مصرف روزانه آن بين شش تا بيست بادام در نوسان است كه مي توان آن را تنها يا همراه با انجير يا عسل بجوند. از خوردن زياد بادام بايستي اجتناب كرد زيرا ممكن است اثر معكوس ببخشد. از بادام شيرين روغني مي گيرند كه يك مسهل ملايم مي باشد و هر شخص بالغ بر شصت گرم آن را مي تواند يكجا سر بكشد. در مورد كودكان مقدار آن بر حسب سن و جثه فرق مي كند. اگر بخواهند اثر ملين داشته باشد فقط 30 گرم آن كفايت مي كند كه صبح ناشتا ميل شود. روغن بادام را در مواقعي كه برونشها تحريك شده باشد مصرف مي كنند. روغن بادام به عنوان نرم كننده ود افع سنگ مثانه تجويز شده است