پروتکل های ارتباطی

پروتکل ارتباطی (یا قرارداد ارتباطی یا موافقتنامه ارتباطی) مجموعه‌ای از ضوابط است که در ارتباط‌گیری بین دو سیستم نرم‌افزاری رعایت می‌شود تا انتقال داده‌ها را میسر کند.

زمانی که سیستم کاربر از طریق درگاه خاص به سیستم کارگزار (یا سرویس دهنده یا خادم) وصل شد، می‌توانیم از طریق یک موافقتنامه به سرویس‌دهنده دسترسی داشته باشم. موافقتنامه یک راه از پیش تعریف‌شده برای گفتگو با سرویس‌دهنده است. موافقتنامه‌ها به صورت متن ساده و قابل درک انسان هستند.

اینترنت هم اکنون دارای قراردادهای گوناگونی در مورد موافقتنامه‌های ارتباطی و شامل اطلاعات فنی آنها است که بوسیله آنها نوع تبادل اطلاعات در سطح شبکه اینترنت توضیح داده می شود. این موافقتنامه ها توسط گروه های کاری مهندسی اینترنت که برای اعمال نظر توسط عموم مردم نیز گشوده بوده و هست، تهیه شده‌اند. این گروه ها مدارکی تهیه کردند که چون در حین تشکیل از همگان میخواست که نظرات خود را در مورد آنها بدهند به مدارک درخواست برای اعلام‌نظر یا (RFCs) معروف شدند. بعضی از این مدارک تا جایی پیشرفت کردند که توسط گروه تخصصی معماری اینترنت به عنوان استاندارد اینترنت تعیین گردیده اند.

در نشانی‌دهی ابنترنتی سرنام موافقتنامه قبل از نشانی‌های اینترنتی می‌آیند. برای مثال http://www.web.com که //:http سرنام موافقتنامه وب است یا ftp://ftp.site.com که //:FTP موافقتنامه FTP یا انتقال فایل است. شاید ساده‌ترین موافقتنامه، موافقتنامه Daytime باشد. اگر با درگاه 13 روی یک سیستم که از daytime پشتیبانی می‌کند متصل شوید سرویس‌دهنده زمان فعلی را بر می‌گرداند و سپس ارتباط را قطع می‌کند.

بعضی از معروف‌ترین و پر استفاده ترین موافقتنامه‌های موجود در اینترنت اینها هستند:

• TCP
• UDP
• DNS
• PPP
• SLIP
• ICMP
• POP3
• IMAP
• SMTP
• HTTP
• HTTPS
• SSH
• Telnet
• FTP
• LDAP
• SSL

بعضی از سرویس های پراستفاده و محبوب در اینترنت که بر اساس این موافقتنامه ها کار میکنند از این قبیلند :

• پست الکترونیک
• USENet
• اشتراک گذاری فایل
• World Wide Web
• Gopher
• session access
• WAIS
• finger
• IRC (چت اینترنتی)
• MUD ها

در میان این سرویس ها پست الکترونیکی و وب بیشتر از همه استفاده می شوند و حتی سرویس های زیادی نیز بر اساس آنها ساخته شده‌اند مانند mailing list و وب لاگ. اینترنت همچنین توانایی سرویس‌دهی همزمان یا زنده را نیز فراهم آورده است مانند رادیو تحت وب و Webcast که قابل دسترسی در هر نقطه‌ای از دنیا هستند.

بعضی دیگر از سرویس های پر استفاده و محبوب در اینترنت به این روش ساخته نشده اند بلکه بر اساس سیستم های خاص خود ساخته شده اند مانند : IRC ، ICQ ، AIM، CDDB و Gnutella.

همانطور که در بالا میبینید پروتکل ها مجموعه قراداد های ارتباطی هستند در ابتدا داده ها به صورت خام raw منتقل میشد اما با ناکار آمدی این روش پروتکل telnet جایگزین شد این پروتکل نیز اطلاعات را به صورت خام منتقل میکرد و هیچ امنیتی برای داده ارسابی تامین نمیشد اما پروتکل ssh داده ها را به صورت رمز گذاری شده منتقل میکند

SSH, like Telnet, is a protocol that allows someone using one computer to remotely operate another computer. Unlike Telnet, however, it uses secure (encrypted) transmissions.

البته نام ssh  هم به پروتکل ssh  هم به برنامه ای اشاره میکند

Secure shell or SSH is both a program and a network protocol for log... read more.

که در واقع یک برنامه میباشد که shell مورد نظر شما را اجرا میکند( یه چیزهایی توی این مایه ها  ) مثلا bash