آشنائی با DVD  قسمت اول

برای ذخيره اطلاعات در کامپيوتر از دو نوع ديسک مغناطيسی و نوری استفاده می گردد . فلاپی ديسک  و هارد ديسک دو نمونه متداول از ديسک های مغناطيسی می باشند که از آنان در اکثر کامپيوترهای شخصی استفاده می شود . اطلاعات به صورت مغناطيسی بر روی ديسک های فوق ذخيره می گردد . ديسک های نوری در اغلب موارد دارای عملکردی مشابه ديسک های مغناطيسی می باشند با اين تفاوت مهم که در مقابل استفاده از تکنولوژی مغناطيس از فن آوری نوری به منظور ذخيره و بازيابی اطلاعات استفاده می گردد . بر روی ديسک های مغناطيسی ، می توان اطلاعاتی را بدفعات ذخيره و بازيابی نمود . اين وضعيت در تمامی ديسک های نوری وجود نداشته و در برخی از آنان امکان خواندن و يا نوشتن اطلاعات صرفا" يک مرتبه وجود دارد .
استانداردهای تکنولوژی نوری برای کامپيوتر را می توان به دو  گروه عمده تقسيم نمود :

•  CD ( شامل CD-ROM ، CD-R ، CD-RW )

• DVD ( شامل DVD-ROM,DVD-RAM,DVD-RW,DVD--R,DVD+RW و DVD+R )

CD  
ديسک های CD-ROM ، اولين نمونه از ديسک های نوری به منظور ذخيره اطلاعات می باشند. ديسک های فوق ، يک رسانه ذخيره سازی مطلوب به منظور ذخيره داده های صوتی را در اختيار متقاضيان قرار می دهد . درايوهای CD-ROM ، هم اينک به عنوان يکی از تجهيزات استاندارد در اکثر کامپيوترهای شخصی بکار گرفته می شود . بر روی ديسک های CD-ROM می توان 74 تا 80 دقيقه موزيک با کيفيت بالا را ذخيره نمود . در صورتی که از ديسک های فوق به منظور ذخيره داده استفاده شود ، بر روی يک ديسک 74 دقيقه ای می توان اطلاعاتی بالغ بر 650 و يا 682 مگابايت را ذخيره نمود . در ديسک های CD-ROM هشتاد دقيقه ای ، اطلاعاتی معادل 700 تا 737 مگابايت ذخيره می گردد . قطر ديسک های فوق معمولا"  120 ميلیمتر و ضخامت آنان 2 / 1 ميليمتر است.
 

DVD  
DVD از کلمات Digital Versatile Disc ، اقتباس و بطور خلاصه يک CD با ظرفيت بالا می باشد . از درايوهای  DVD-ROM می توان به عنوان يک درايو CD-ROM نيز استفاده نمود.در چنين مواردی،درايو های  DVD-ROM يک CD را با روشی مشابه يک DVD استفاده می نمايند . از ديسک های DVD به منظور ذخيره فيلم ، موزيک و داده استفاده می گردد . تقريبا" اکثر فيلم هائی که امروزه  توليد می گردد از طريق DVD در دسترس عموم قرار می گيرند و ساير فيلم های قديمی در حال تبديل به  فرمت DVD می باشند .ضبط تصاوير بر روی  DVD دارای کيفيتی بسيار بالا بوده و تعداد زيادی از DVD ها دارای صدای  Dolby Digital و يا DTS می باشند .
فن آوری ساخت DVD مشابه تکنولوژی استفاده شده برای ايجاد يک CD  است . در هر دو از ديسک هائی با قطر 120 ميليمتر و ضخامت  2/ 1 ميليمتر استفاده می گردد. برخلاف يک CD ، ديسک های DVD دارای دو لايه در هر طرف بوده که اطلاعات در هر يک از لايه ها ذخيره می گردد ( چهار لايه در دو طرف ) . لايه ها به صورت جداگانه نشانه گذاری شده و با ترکيب آنان ، ضخامت DVD به  2 /1 ميليمتر  خواهد رسيد . در ديسک های DVD نظير ديسک های CD ، حفره هائی مبتنی بر پلی کربنات ايجاد می گردد .
ديسک های DVD دارای ظرفيت بمراتب بيشتری نسبت به ديسک های CD  می باشند . علت اين موضوع به دلايل متعددی برمی گردد :

•  اندازه کوچکتر حفره ها :ديسک های DVD دارای حفره های بمراتب کوچکتری نسبت به ديسک های  CD  می باشند که به آنان  Pit گفته می شود . Pit ،  فرورفتگی های کوچک و يا گودی بر روی سطح ديسک است که امکان تشخيص صفر و يا يک را برای  ليزر فراهم می نمايد . طول اين حفره ها در ديسک های DVD به ميزان   25 / 2 مرتبه کوچکتر از ديسک های CD است ( طول هر pit  بين نه دهم تا چهار دهم ميکرون می باشد ) . 

• شيارهای متراکم تر :ديسک های DVD از شيارهای حلزونی شکل متراکم تری استفاده می نمايند . دستگاه های DVD Player به منظور خواندن اين نوع شيارهای متراکم به يک نوع ليزر خاص که دارای اشعه نوری متفاوتی است، نياز دارند. بدين دليل دستگاه های CD Player قادر به خواندن ديسک های  DVD نبوده ولی دستگاه های DVD قادر به خواندن ديسک های CD می باشند .فاصله بين شيارهای موجود در ديسک های DVD به ميزان 16 / 2 مرتبه کمتر از ديسک های CD است . ( فاصله بين شيارها بين هفتاد و چهار صدم تا 6 / 1 ميکرون می باشد ) .

•  قابليت چند لايه ای :ديسک های DVD ممکن است دارای چهار لايه باشند که در هر طرف ديسک دو لايه قرار می گيرد . با توجه به دو طرفه بودن و دو لايه بودن DVD ، چهار فرمت متفاوت از آنان وجود دارد :