با درود

بي مقدمه ميرم سر اصل مطلب

شبکه از اتصال حداقل دو کامپيوتر به يکديگر ايجاد ميشود. از نظر گستردگی شبکه را به دو دسته زير تقسيم کرده اند :

LAN  --> Local  Area Network

که از لحاظ محيط ، محدود ميباشد. مثلا يک اطاق يا يک طبقه از ساختمان يا يک ساختمان.

WAN -->Wide Area Netkork

کاميوتر های موجود در اين نوع شبکه در محدوده خاصی وجود ندارد و ممکن است در هر نقطه باشند. مثل شبکه های بانکی که در کل کشور پراکنده اند يا اينترنت .

برای اتصال کامپيوتر ها به يکديگر دو نوع اتصال بايد برقرار شود. اتصال فیزيکی و اتصال منطقی.

اتصال فیزيکی سخت افزاری است و توسط کابل يا امواج(در شبکه های بی سيم و ماهواره ای) ، کانکترها و غيره صورت ميگيرد که شيوه های مختلفی دارد. به اين شيوه ها توپولوژی -Topology - ميگويند که در ادامه به آن خواهيم رسيد.

اتصال منطقی نرم افزاری است و توسط سيستم عامل ايجاد و کنترل ميشود. در واقع در اتصال منطقی، مشخص ميشود که جايگاه هر کامپيوتر در شبکه کجاست. يعنی هر کامپيوتر چه توانايی ها ، محدوديت ها و مجوزهايی دارد.

تقسيم بندی منطقی شبکه ها -Logical Category of Network-

Peer To Peer  -->  Workgroup

معمولا شبکه هايی که دارای حدود ۱۰ کامپيتر و کمتر از آن هستند را از لحاظ منطقی به صورت Workgroup پياده سازی ميکنند. هر کدام از اين کامپيوترها به صورت کاملا مستقل از هم کار ميکنند و منطقا هيچ کدام دارای توانايی و قدرت بيشتری نيست حتی اگر دارای سخت افزار قویتری باشد.

در اين نوع شبکه اگر شما بخواهيد به کاميوتر های ديگر موجود متصل شويد ميبايد در آن کامپيوتر دارای يک (User name, Password) يا همان Account باشيد. پس اگر کاربری در شبکه ای کار ميکند که دارای ۱۱ کامپيوتر است و نياز دارد به ۸ تا از آنها متصل شود بايد برای او در آن ۸ کامپيوتر تک تک Account تعريف شود. همانطور که می بينيد مديرت شبکه در اختيار کامپيوتر خاصی نيست بلکه هر کامپيوتر مستقلا اجازه ورود و استفاده از منابع خود را صادر ميکند و در واقع مديريت نا متمرکز ميباشد.

Server Based -->  Domain

در اين نوع شبکه حداقل يک کامپيوتر  به عنوان Server وجود دارد که به آن -Domain Controller- يا DC می گويند. تمام Accuontها در DC ايجاد و تنظيم ميشود. برای ورود به شبکه Username و Password به DC ارسال ميشود. پس از شناسايی مجوز ورود به شبکه صادر ميشود و در همان مجوز، توانايی اتصال به کامپيوتر هايی ديگر با در نظر گرفتن محدوديت ها نيز تعريف شده است.می بينيد که مديرت شبکه در اختيار DC است پس، ميتوان گفت در اين شبکه ها مديريت متمرکزاست.

همانطور که برای ساختن خانه به نقشه احتياج داريم قبل از پياده سازی شبکه نيز به نقشه نياز هست. خانه ها را ميتوان از لحاظ نقشه به ويلايی ، آپارتمان، برج و غيره تقسيم کرد . با شنيدن هر کدام از اين کلمات شکل کلی آن خانه بدون در نظر گرفتن جزئيات در ذهن نقش ميندد.

آن نقشه در شبکه همان توپولوژی ميباشد که اطلاعات مورد نياز برای پياده سازی شبکه در آن آمده است. مثلا نوع سيم و مقدار آن، کانکتورها ، محل عبور سيم ها و غيره. همچنين توپولوژی به چند دسته کلی تقسيم ميشود که در ادامه خواهيد ديد.

توجه کنيد که توپولوژی فقط به اتصال فیزيکی مربوط ميشود و در نحوه مديريت شبکه دخالتی ندارد. تصور کنيد شبکه ای را که به صورت Workgruop مديريت ميشود و ممکن است دارای توپولوژی خاصی باشد.

تقسيم بندی فزيکی شبکه ها -Toplogy-

  خطی      Bus

  ستاره ای    Star

 در هم   Mesh

در اين نوع از اتصال فیزيکی شبکه از کابلهای هم محور يا Coaxial استفاده ميشود.

کابلهای coaxial (همان سيم آنتن خانگی با آلياژی خاص) که در شبکه باس بکار ميرود دو نوع کلی دارد :

Thin  و Thick که نوع دوم ديگر استفاده نميشود. برای اتصال اين کابل به کارت شبکه از کانکتور های BNC و T conector استفاده ميشود.

حداکثر طول کابل در شبکه Thinnet برابر ۱۸۵ متر و در شبکه Thicknet برابر ۵۰۰ متر است. در صورتی که طول کابل بيشتر از  مقدار تعريف شده باشد، به علت مقاومت موجود در کابل، جريان ايجاد شده در آن رفته رفته ضعيف شده به گونه ای که کامپيوتر مقصد قادر به تشخيص جريان نخواهد بود که به اين پديده Attenuattion ميگويند.

در اين شبکه وقتی کامپيوتری شروع به ارسال Data ميکند، جريان وارد کابل شده و در هر دو جهت پيش ميرود تا به انتهای کابل برسد در اين فاصله جريان به تمام کامپيوترها ميرسد ولی تنها کامپيوتر مقصد از آن استفاده ميکند. وقتی جريان به انتهای کابل برسد برگشت پيدا ميکند (Bouncing) و با جريان داخل سيم تداخل پيدا ميکند(collisin رخ ميدهد). برای جلو گيری از بروز چنين مشکلی در انتهای کابل از Terminator استفاده ميکنيم که در واقع مقاومتيست که در Thinnet معادل ۵۰ اهم و در Thicknet برابر ۷۵ اهم ميباشد.

حد اکثر تعداد کامپيوترها در شبکه Bus برابر ۳۰ عدد ميباشد.

مزايا و معايب شبکه Bus :

1. 
   
   ميزان کابل مصرفی کم بوده و هزينه حداقل ميباشد.
   
   
2. 
   
   پياده سازی اين شبکه نياز به تجربه زيادی ندارد.
   
   
3. 
   
   هرگاه قسمتی از شبکه به هر دليلی قطع شود ، کل شبکه از کار می افتد.
   
   
4. 
   
   اين شبکه نسبت به شبکه های ديگر دارای سرعت کمتر است.
   
   
5. 
   
   عيب يابی و رفع اشکال در اين شبکه پردردسر است.