دو قدم مانده به صبح...
اندکی صبر سحر نزدیک است...
محمد صالح علاء
اهورا ایمان , فریدون جیرانی , فردین خلعتبری , محمد رحمانیان , عبدالجبار کاکائی , ساعد مشکی, دکتر آذرنوش و...
میهمانان: مرضیه برومند , شادمهر راستین , محمد علی بهمنی , اکبر نبوی , جواد طوسی , اصغر همت و...
و
بزودی : مسعود کیمیایی و کارن همایونفر و... در تلویزیون!
اول از همه تشکر بسیار می کنم از تامین برنامه شبکه 4 سیما و همینطورخود آقای محمد صالح علاء عزیز بخاطر این برنامه فوق العاده زیبا .
خیلی وقت بود من دیگه برنامه ای با این بار معنوی خوب وزیبا در تلویزیون ندیده بودم.
تا اینکه شبکه 4 , کسانی که خیلی وقت بود دیگه از تلویزیون فاصله گرفته بودند رو دوباره با تلویزیون آشتی داد. کسانی که من در شبکه 2 با اونها خاطره داشتم , مثل : آقای محمد رحمانیان که تله تئاترهاشون رو خیلی دوست داشتم و دارم.
یا آقای بیژن بیرنگ که با سریال های پر معنی و با مفهومشون ( همسران , خانه سبز و ...) که با همکاری مسعود رسام در شبکه دو یک خاطره موندگار رو به جا گذاشتن . و جالب اینجاست که هر باراین سریال ها رومی بینی برات تازگی داره و ازشون لذت میبری.
و حالا خوشبختانه دوباره آقای بیرنگ رو در تلویزیون , در شبکه 4 و در برنامه باز هم زندگی و این بارنه در پشت دوربین بلکه در جلوی دوربین به صورت مجری می بینیم . و من بسیار از این بابت خوشحالم انسانهایی با معلومات و فرهیخته رو در تلویزیون می بینم و حالا دیگه می گم بالاخره تلویزیون یه حرفی واسه گفتن داره و می شه چیزهای خوبی هم تلویزیون یاد گرفت و آدم می تونه اندکی به بار معنوی خودش اضافه کنه! .
برگردیم به برنامه دو قدم مانده به صبح , اولین چیزی که در این برنامه نظر خودش رو به من جلب کرد حضور خود آقای صالح علاء بود به عنوان مجری ( چون من خیلی ایشون رو دوست دارم به خاطر اخلاق فوق العاده دوست داشتنی و همینطور اشعار زیباشون).
وقتی ایشون در برنامه شون صحبت می کنن به خاطر طبع لطیف و رمانتیکشون از کلماتی استفاده می کنن که من یکی (بقول بامشاد) واقعا" لذت می برم! .
مثل : بینندگان جان , یکان یکان مردم ایران , در این مرو زار گفتگو , همچنان بی قرار وزیدن اشعارتون هستم استاد , حماسه خداحافظی و...
و دلیل دیگه ای من این برنامه رو خیلی دوست دارم اینکه میهمانانی که به این برنامه میان کسانی هستند که ما کمتر اونها رو در تلویزیون دیدیم و نکته ویژه این برنامه اینکه هر مهمونی توسط یک کارشناس دعوت میشه و اون کارشناس یکی از همکاران او مهمون هست و سوالات خوب , کلیدی و به جایی از مهمون پرسیده میشه و برنامه رو به هرزگویی نمیره و اغلب اوغاب که من برنامه رو نگاه می کنم طوری محو برنامه میشم که متوجه گذر زمان نمیشم و با خودم میگم اِ... چه زود تموم شد ووقتی به ساعت نگاه می کنم می بینم 2 ساعت وقت برنامه تموم شده ومن اصلا" متوجه گذشت این 2 ساعت نشدم.
(اکبر نبوی)
یکی از بهترین برنامه های دو قدم مانده به صبح برنامه ای بود که آقایون اکبر نبوی و جواد طوسی (منتقدین سینما) میهمان کارشناس برنامه فریدون جیرانی بودند و واقعا" حرف های جالبی زدند مخصوصا" جواد طوسی که وقتی بحث راجع به مجوز فیلمها شده بود از خود بی خود می شد و حرف های تندی میزد و مرتبا" جیرانی وسط حرف های ایشون می پرید و حرف های آقای طوسی رو رفع رجو می کرد البته آقای نبوی هم چندان دل خوشی از سینمای حال نداشت ولی خب رعایت می کرد و سعی می کرد حرفهایی به تندی آقای طوسی نزنه!. حرف هایی که تو اون برنامه زده شده حرف هایی بود مثل:
آقای طوسی : (بحث در مورد سینمای قبل از انقلاب و بعد از انقلاب بود) سینمای آمریکا سینماییه که با مدرنیزه پیش میره ولی در ایران با سیاست های حکومت ودولت! که یهو آقای جیرانی پرید تو حرفشون و گفتند البته منظورتون سینمای قبل از انقلابه !!
ویا اینکه وقتی صحبت از مجوزها شد گفته شد حالا مهرجویی کارگردان قبل از انقلاب هستن آقای تبریزی و حاتمی کیا که مال بعد انقلابن از خودتونن چرا به اینها گیر میدین وبه اینها مجوز نمی دین! . خالصه بحث داغی بود خیلی با حال بود , من با اون دوتا برنامه که کلی حال کردم. (برنامه دو قسمت بود وطی دو شب پخش شد)
اما دیشب خانم مرضیه برومند میهمان آقای رحمانیان کارشناس برنامه در قسمت تئاتر بود. واقعا" خانم برومند حرفهای جالبی زد. نکته جالب اینه که هروقت یک نفر از تئاتر تا به حال به برنامه اومده , درد دل زیادی داشته و دل پری از مسئولان! (آقای اضغر همت نسبت به خانم برومند دل خیلی پرتری داشت!) یکی از درد دلهای اضغر همت تو برنامه این بود که:
آهای جناب مسئول که من هر وقت به شما مراجعه کردم , شما در یکی از سفر های اتبات عالیات تشریف داشتید انشاءالله خدا قبول کنه و من می خوام بدونم خدمت به بندگان خدا واجب تر از اون سفرها نیست؟ و رحمانیان مرتب سعی می کرد ایشون رو آروم کنه!.
این نشون میده تئاتر و تئاتری هاچقدر مظلوم واقع شده اند. وقتی بحث راجع به سریال های تلویزیون شد خانم برومند یه لحظه از خود بی خود شد , چون آقای رحمانیان راجع به زی زیگولو از خانم برومند سوال کردند اینکه چقدر این عروسک فارسی رو خوب صحبت می کرد و خیلی شیوا وبا جملهبندی صحیح حرف میزد, که یهو خانم برومند گفت آقای رحمانیان نگو که دل من خونه از این سریال های تلویزیون راجع به این موضوع!.
خانم برومند به این نکته اشاره کرد که من رو دیالوگ ها و صحبت عروسک ها خیلی حساس بودم چون اکثر مخاطب من بچه ها بودن , ولی الان من می بینم کسانی رو مثل دکتر , مهندس و استاد دانشگاه به تلویزیون میان و تو صحبت کردن مشکل دارن و حرف ها و جمله های غلطی رو به کار می برند.
خانم برومند به سریال های ماه رمضان اشاره کردند و گفتند مثلا" در یکی از فیلمها دکتر میگه ایشون باید عروقهاش!! عمل بشه , یا طرف میگه مدارک ها!! رو بیار ویا وسایل ها!! رو ببر, و به مجموعه های 90 قسمتی اشاره کردند که اکثر مخاطب این مجموعه ها به جای بزرگترها بچه هستند و این مجموعه ها به جز: دزدی , دروغ , دو رویی , دو بهم زنی و کلاه برداری چیزی به آدم یاد نمیده!! ( من که کاملا" با حرف ایشون موافقم) و به فیلمهای 90 دقیقه ایه هفته پیلس ارشاره کردند که موضوع فیلم ها بچه دزدی بود و در فیلم بچه دزد ها نا پدری و نا مادری کودک بودند و خانم برومند گفت که خواهر من (راضیه برومند) خودش فرزندی رو بزرگ میکنه که فرزند اصلیش نیست ولی مثل یک مادر واقعی به این فرزند عشق می ورزه آخه این چه فیلمهاییه که تلویزیون تولید میکنه؟. تلویزیون چه چیزی رو میخواد به مخاطبش آموزش بده بچه دزدی رو؟
منم اصلا" فیلم های 90 دقیقه ایه تلویزیون رو دوست ندارم چون اکثرشون یا کپین یا مزخرف! البته 90 قسمتیها ی اخیر رو هم دوست ندارم مخصوصا" این 4 خونه که بدجوریم به جواد رضویان با اون صدای جیغو وگوشخراشش وقتی میگه "مادر جان شکوه..." آلرژی پیدا کردم! و متاسفانه سری دوم این سریال آبکی هم شروع شده فقط نمی دونم چرا خانم امیرجلالی چرا باز هم تو سریال هست؟ آخه گفته بودم دیگه تو چهارخونه بازی نمی کنم, شاید (با مبلغ پیشنهادی) نظرش عوض شده!!
ودیگه اینکه خانم برومند از ئاتر کودک که هیچ توجهی به اون نمیشه دل پری رو داشت (و تا حد گریه نزدیک بود پیش بره!) و آموزش و پرورش رو مورد انتقاد قرار داد که در زنگ های هنر هنوز به غیر از نقاشی با ماژیک و مداد رنگی چیز دیگه ای از هنر به بچه ها آموزش میشه؟ ( البته من خوشنویسی با قلم و دوات رو به اون اضافه میکنم!)
به هر حال من دیدن این دو برنامه ("دو قدم مانده به صبح" و "باز هم زندگی" ) حتما" بهتون توصیه میکنم البته اولی رو بیشتر! چیزی رو از دست نمیدید که هیچ کلی چیز هم یاد می گیرید!.
alireza۱۹۸۵2007-10-21 01:52:16
من همان بگریخته ایرانیم مُهر مِهرت خورده بر پیشانیم
گر بپرسی کیش و آییین مرا من فثط ایرانیم، ایرانیم
http://alexray.blogfa.com