نزدیک به یک سال و نیم است که به تصاویر و دمو های مختلف بازی کرایسیس نگاه می کردیم و می گفتیم آیا به راستی چنین چیزی امکان پذیر است؟ چنین بازی ای با این سطح گرافیک و گیم پلی با موفقیت از زیر دست سازنده هایش بیرون می آید؟ سوال هایی که در بیشتر موارد برای بسیاری از بازی های گذشته پاسخشان منفی بود . اما در مورد کرایسیس اوضاع کاملا فرق می کند.
بعد از گذشت یک ساعت از شروع بازی ، متوجه می شوید نه تنها همه چیز هایی که دیده اید واقعی هستند، بلکه کیفیت بازی بسیار بسیار بالاتر از آن چیزی است که تصور می کردید.کرایسیس یک اکشن اول شخص درجه یک است . همه چیز از جمله موتور پایه ، فیزیک ، هوش مصنوعی ، مبارزه ها ، سلاح ها ، وسایل نقلیه ، موسیقی ، طراحی مراحل و هزاران چیز دیگر در کرایسیس به خوبی عرضه شده اند، اتفاقی که این روزها در کمتر بازی ای رخ می دهد. نمی دانم از کجا شروع کنم ؟ اما هر چه باشد اولین چیزی که شما را تحت تاثیر خود قرار می دهد بدون شک گرافیک باشکوه کرایسیس است.
بازی با یک پرش آزاد با چتر شروع می شود و از همان اول در آسمان شب ، می توانید سرزمینی که زیر پاهایتان هست را کاملا از دور ببینید. پس از اینکه به داخل آب سقوط کردید و مدتی خودتان را درگیر تماشا کردن منظره دریا در شب و بازی کردن با لاکپشت کذایی (کاری که همه بازی کننده های کرایسیس اول بازی انجام می دهند!) کردید، بازی آغاز میشود.روند بسیار خوب از کار درآمده و به سرعت خوبی مهارت ها را یاد می گیرید . کرایسیس در شب آغاز می شود و نمی گذارد دیدن جنگل ها و مناظر در روز روشن ، شما را آنقدر حیرت زده کند ، که از بازی فراموش کنید.
با طلوع خورشید و آغاز روز ، دیگر نمی توانید به این راحتی جلوی خودتان را بگیرید تا به جای بازی کردن ، یکی دو دقیقه به مناظر اطراف خیره نشوید. اما کم کم که بازی آغاز شد و درگیر آن شدید ، زمان هایی پیش می آید که فراموش مشغول بازی کردن خفن ترین و پیشرفته ترین محصول حال حاضر هستید و تنها به انجام ماموریت فکر می کنید . وقتی هدف هر ماموریت برایتان مشخص شد ، نحوه رسیدن به آن کاملا به انتخاب شماست . هر طور که دوست داشته باشید می توانید کرایسیس بازی کنید.
اگر روی درجه های آسان یا معمولی کرایسیس می زنید ، مشکلی برای زدن به دل دشمن و به قول خودمان رامبو بازی ندارید . اما روی درجه سخت باید کمی استراتژی چاشنی حرکات خودتان بکنید و برای از پا در آوردن تک تک سربازهای دشمن برنامه داشته باشید.
از نظر هوش مصنوعی دشمن ها بسیار خوب هستند . عکس العمل های آنها در برابر حرکات شما واقعا دیدنی است و خیلی وقت ها می توانید روی عکس العمل های انسانی آنها حساب کنید . اگر می خواهید حسابی هوش مصنوعی بازی را اذیت کنید ، با فعال کردن پوشش نامرئی ، خودتان را به چند سرباز برسانید که شما را نمی بینند. با ضربه زدن به یکی از آنها یا گرفتن گردنش ، اطرافیان او حرکات جالبی از خود نشان می دهند. از فیزیک کرایسیس هم که هر چه بگویم کم گفته ام . دیدن درخت هایی که در میانه یک درگیری شدید صدمه می بینند . روی زمین سقوط می کنند در همه جای بازی لذت بخش است. خوشبختانه در کرایسیس این امکان وجود دارد که سوار وسایل نقلیه مختلفی هم بشوید . فیزیک رانندگی در این موتور پایه مانند همه چیز های دیگرش عالی است . سواری با تانک یا هلی کوپتر می تواند تجربه رانندگی های فراموش نشدنی هیلو را تکرار کند.
داستان در کرایسیس به انتهای درست و حسابی نمی رسد و بهتر است بگویم اصلا تمام نمی شود . پس از اینکه دعوا با ارتش کره شمالی به اوج رسید و بیگانه ها ی فضایی خودشان را نشان دادند ، روند بازی به طور کامل تغییر می کند و به جای نجات دادن گروگان ها هدفتان فرار از جزیره خواهد بود. بیگانه های فضایی به دنبال انرژی هستند و بمبی که ارتش روی پایگاه آنها می اندازد ، این انرژی را به آنها می دهد. داستان در کرایسیس تمام نمی شود و احتمالا باید در انتظار شماره های 2 یا 3 و یا بسته های مکمل مختلف بود.
کرایسیس بدون شک بزرگترین بازی امسال است و تجربه اکشن اول شخص بازی کردن شما را یک تراز بالا می برد. البته برای کرایسیس بازی کردن، اگر از پردازنده دو هسته ای یا کارت گرافیک 8800 نداشته باشید نمی توانید به طور کامل این معجزه الکترونیکی را درک کنید . کرایسیس از همه بازی های هم نسل خود چند سال جلوتر است و واقعا شما را به این فکر می اندازد که شاید سازنده های آن را چند سال جلوتر درست کرده و با ماشین زمان به سال 2007 فرستاده اند!